ANTI
In Greece we use the prefix “anti” in order to express opposition and refer to what is on the opposite side and is somehow special, unique. The same prefix is also used in terms of places. Therefore, opposite of Paros is Antiparos and opposite Rio lies Antirrio. We thought to begin with 3 ANTI while waiting for your ideas…
Don’t forget to check our ANTI-contest on Facebook!
Antiparos
A narrow ribbon of land is what separates Antiparos from Paros, however its micro world is totally different. Those who own a boat or any other vessel, find there a hospitable shelter for a single or more nights and never miss their chance to taste fresh fish in the exceptional seaside restaurants. Quite a few make their way towars Kastro, the island’s only settlement. Those who really know the place usually search for the famous cave with the small church dedicated to St. John as well as the ancient findings in the small island, Despotiko.
Antipaxoi
A small paradise of only 3 square kilometres, south of Paxoi. The dense flora composed of hollies, lentisks, pines, cypresses and myrtles, the light green-coloured waters and the fine, white sand on the beaches Vrika and Voutoumi, add to this tiny island an exotic essence.
Antirrio
In the old times, the castles in Rio and Antirrio were the real stars. Nowadays, the highlight of the area is the huge bridge with a length of 3 kilometres which joins the two cities, bringing people together in a fast and secure way. According to its technical specifications, it can resist the collision with a tanker of 180.000 tonnes, winds with a speed of 250 km/h and an earthquake bigger than 7 Richter!
Στην Ελλάδα το πρόθεμα «αντί» το χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε αντίθεση, να μιλήσουμε για αυτό που βλέπουμε απέναντι και είναι διαφορετικό, ξεχωριστό. Το ίδιο πρόθεμα ΑΝΤΙ χρησιμοποιούμε και για τους τόπους… Απέναντι λοιπόν από την Πάρο είναι η Αντίπαρος και απέναντι από το Ρίο είναι το Αντίρριο. Προς το παρόν ξεκινάμε με 3 ANTI και περιμένουμε και τα δικά σας…
Ρίξτε μια ματιά στο Facebook για τον διαγωνισμό μας!
Αντίπαρος
Μια στενή λωρίδα γης τη χωρίζει από την Πάρο, αλλά ο μικρόκοσμος της Αντίπαρου είναι πολύ διαφορετικός. Οι έχοντες πλωτό μέσον βρίσκουν καταφύγιο για μία η περισσότερες νύχτες και δεν χάνουν ευκαιρία να φάνε ψάρι στις εξαιρετικές παραλιακές ταβέρνες, ενώ οι υπόλοιποι ανεβαίνουν ως Κάστρο τον μοναδικό οικισμό του νησιού. Οι πιό ψαγμένοι θα αναζητήσουν το περίφημο σπήλαιο με το εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη σε βάθος 100 μέτρων, αλλά και την αρχαιολογική ανασκαφή στο ακατοίκητο νησί Δεσποτικό.
Αντίπαξοι
Ένας μικρός παράδεισος μόλις 3 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στα νότια των Παξών. Η αδιαπέραστη βλάστηση από πουρνάρια, σκίνα, κουκουναριές, πεύκα, μυρτιές και κυπαρίσσια, η ανοιχτοπράσινη θάλασσα και η λεπτή λευκή άμμος στις παραλίες Βρίκα και Βουτούμι δίνουν στο νησάκι μια εξωτική όψη.
Αντίρριο
Παλιότερα τα κάστρα του Ρίου και του Αντίρριου έκλεβαν την παράσταση…σήμερα είναι η καλωδιακή γέφυρα μήκους 3 χιλιομέτρων το Νο1 αξιοθέατο. Σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές της αντέχει σε πρόσκρουση δεξαμενόπλοιου 180 χιλιάδων τόνων, σε άνεμο 250 χιλιομέτρων την ώρα και σε σεισμό μεγαλύτερο των 7 Ρίχτερ!
Κάβο Μαλιάς - Cape Maleas
O φάρος και οι φαροφύλακες
Μια video καταγραφή του φωτογράφου μας, Περικλή Μεράκου, στον περίφημο φάρο του Κάβο Μαλιά. Ο τελευταίος φαροφύλακας και οι σύγχρονοι συνεχιστές μια παράδοσης αιώνων. Το σωτήριο «φως» του φάρου, απέναντι στα πιο αφιλόξενα νερά της Πελοποννήσου!
Ένας φάρος σύμβολο με ύψος πύργου σχεδόν 15 μέτρα σηματοδοτεί ένα όριο το οποίο από την αρχαιότητα ως σήμερα χαρακτηρίζεται επικίνδυνο. Ακόμα και με μπουνάτσα ο φάρος του 1883 σου προκαλεί δέος και το ακρωτήρι του Μαλέα, του Αγίου Αγγέλου ή του Ξυλοχάφτη -πείτε το όπως θέλετε- βρίσκεται λίγο πιο κάτω.
The lighthouse and the lighthouse keepers
A documentary video produced by our photographer, Perikles Merakos, for the famous lighthouse of Cavo Maleas. The last lighthouse keeper and the modern holdovers of a tradition that lasts for centuries talk about the meaning of the lighthouse. The salutary light of the lighthouse confronts the hostile Peloponnesian waters.
A lighthouse-symbol with a height of about 15 meters highlights the limits towards a place which causes fear from the ancient times until today. Even when the sea is calm, the 1883-built tower causes awe; Cape Maleas, Akra Maleas or Kavo Malias (locals call it also the Cape of Saint Angelos and Cape of Xylohafti) is a few yards away…
(post in Greek)
Κερδίστε 2 διανυκτερεύσεις στο Αρχοντικό Σουλιώτη!
Τι έχετε να κάνετε το τριήμερο 11-13 Μαΐου; Αν δεν έχετε κανονίσει κάτι, σας έχουμε πρόταση! Κληρώνουμε δύο δωμάτια για δύο διανυκτερεύσεις το καθένα στο Αρχοντικο Σουλιώτη στο Μεταξοχώρι στη Λάρισα! Αν η ιδέα μιας μικρής εκδρομής λοιπόν δεν σας αφήνει ασυγκίνητους, ορίστε τι πρέπει να κάνετε προκειμένου να συμμετάσχετε στην κλήρωση:
- Ένα «like» στη σελίδα μας στο Facebook την οποία θα βρείτε εδώ.
- Ένα «like» στη φωτογραφία του Αρχοντικού Σουλιώτη την οποία θα βρείτε εδώ.
Έχετε περιθώριο μέχρι την Παρασκευή 27 Απριλίου στις 23:59. Οι νικητές θα ανακοινωθούν από τη σελίδα μας στο Facebook το Σάββατο 28 Απριλίου.
Πού θα σας στείλουμε
Μπαλκονάκι, Δότιον, Χονδροκόκκινο, Πέτρινο, Ωχρα, Λουλακί, Αυλή. Κάθε δωμάτιο και άλλο όνομα, όλα γύρω από την κατάφυτη πέτρινη αυλή του αρχοντικού του 1850, όπου επεξεργάζονταν το μετάξι. Η μέρα σου εκεί ξεκινάει με τον ήχο του νερού που τρέχει και έχει γεύση από τσάι του βουνού, χειροποίητες μαρμελάδες και φρέσκο ψωμί. Συνεχίζεται το μεσημέρι και το βράδυ με τα φαγητά που μαγειρεύουν η κυρία Λόλα και η κυρία Ρίτσα. Το Αρχοντικό Σουλιώτη που λειτουργεί από το 2001, είναι ένας παραδοσιακός, πέτρινος ξενώνας μέσα στο χωριό όπου θα απολαύσετε πραγματικά σπιτική φιλοξενία.
Τηλέφωνο 24940 22040 & 22215
Τι λέει το Μεταξοχώρι;
Τα πέτρινα αρχοντόσπιτα «βυθίζονται» πλάι στο ρέμα όπου τρέχουν τα νερά του Αμυρου ποταμού που ξεκινάει από τον Κίσσαβο. Σκαρφαλώνουν στην πλαγιά μέχρι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, πνιγμένο στα πλατάνια και τα νερά, απʼ όπου η θέα στο χωριό με τον ασημένιο τρούλο του Αγίου Νικολάου να ξεχωρίζει, είναι απίθανη. Απολαμβάνεις την ησυχία. Κατηφορίζοντας προς την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής ο απόηχος των φωνών σε προϋπαντά: «Καλημέρα». Σε μικρές ομάδες οι ντόπιοι επιστρέφουν από την πρωινή λειτουργία, γεμίζουν τα σοκάκια και τα σπίτια με τις αυλές που συναγωνίζονται η μια την άλλη σε γλάστρες, φυτά και χρώματα.
Δώδεκα βυζαντινές εκκλησίες έχει το χωριό, αλλά αυτό που ξεχωρίζει είναι το παλιό μοναστήρι των Εισοδίων της Θεοτόκου, κτισμένο το 18ο αιώνα με ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Τα κελιά του χρησιμοποιήθηκαν για την εκτροφή μεταξοσκώληκα, όπως άλλωστε συνέβη σʼ όλα τα μεγάλα σπίτια του χωριού. Κτίστηκαν γύρω στο 1900 και οι σάλες τους ήταν ενιαίες και ανοιχτές για να φιλοξενούν τους μεταξοσκώληκες. Σε κάθε μια από αυτές τις μικρές βιοτεχνίες από το 1760 μέχρι το 1830 ζούσαν και δούλευαν 17-20 άτομα και το χωριό ήταν πλούσιο. Και ισχυρό. Τη «μυρωδιά» αυτή της παλιάς κουλτούρας φαίνεται ότι ανακάλυψαν οι επόμενοι - καλλιτέχνες, συγγραφείς, δημοσιογράφοι- που ήρθαν να συνεχίσουν την παράδοση: o Μποστ, ο Κηλαηδόνης με τη Βαγενά, ο Καλιώτας, η Αντωνοπούλου.
Video production by Yiannis Drenoyiannis and Kostas Arvanitakis; exploring Grevena and discovering the hidden treasures of Western Macedonia.
Mystras
(Castles – Treasures of Greece)
The settlement of Mystras lies on a hill at 634 meters in front of Taygetos; it is the most characteristic piece of medieval state in the Greek region. It was built in 1249 by the sovereign of Achaea, William II of Villehardouin. In 1262 Mystras became a part of the Byzantine Empire and was immediately promoted to the capital of the homonymous regional domain.
In 1448 a notable historical event took place in Mystras: Constantine XI Palaiologos was crowned here emperor of the Byzantine Empire, its last one… In 1460 Mystras was handled over to the Turks but during their occupancy, there were no significant destructions in both the castle and the city and life kept on in a rather normal way. The castle state although silent rehearses in the best way the history of the Byzantine civilization in Peloponnese.
Methoni
(Castles – Treasures of Greece)
The octagon-shaped tower which is named “Bourtzi”, was built from the Turks in the beginning of the 16th Century and distinguishes, lying on a small rocky island in the southern portion of the castle. Most people consider Bourtzi to be the most spectacular and noble part of the castle of Methoni; it was not coincidental that these halls were used once as prison and torture rooms.
The castle is in decay but its medieval architectural style is still distinguishable. In the centre of the building, a church from the 19th Century and the Turkish baths of the Pashas with the full of round lunettes arched roofs are saved until today. In the southern part lie the ruins of water dams.
Corfu
(Castles – Treasures of Greece)
The Old Fortress of Corfu with the twin towers brings to the surface memories of epic battles, images of ruthless sieges and the smell of blood… Today’s armies though consist of numerous tourists and locals who cross the iron bridge and dare to enter the “stone beast”. A castle full of life, a castle with its own pulse…
The New Fortress was built on the hill of Agios Markos (Saint Marcus) in order to protect in a better way Corfu that was under development. Its construction was finalized in 1587; it is a symmetrical geometric building which uses two levels: the upper used to defend the surroundings while the lower was guarding the port.
Akrokorinthos
(Castles – Treasures of Greece)
The weird shadow over the plains of Korinthos. The hollow sound of a forgotten legend. The guardian of Morias. The most ancient yet the strongest castle in the whole region of Peloponnese. This is Akrokorinthos. It was built during the reign of the tyrant Periandros in the 7th Century BC. Today, beyond its walls lie the ruins of the ancient and the medieval towns.
Check the rest entries in the Castles’ chapter of the Treasures of Greece series.
Didymoticho
(Castles – Treasures of Greece)
The three towers of Vasilopoula, Pentazono and Kechri embrace warmly the old city. A big part of Didymoticho’s walls still lie intact. The Byzantine and –later on- Ottoman fortification proves useful even today; many houses use the strong city walls as their own walls! Go for a walk around the city’s alleys and you will encounter plenty of them!
Check the rest entries in the Castles’ chapter of the Treasures of Greece series.
Knives from the homeland
In the settlement of Polydrosos in the broader region of Parnassos, the art of knifemaking still survives. The skilled craftsmen used to work in the early days in the village of Ano Souvala but later moved to Polydroso. They were famous because of their art and the knives from Souvala were in great demand. Their workshops were in Mantamia, in the region of Platanos; the waters from the local fountain were powering the wheels which sharpened the knives and the other tools.
The history of the art of knifemaking in Souvala lies deep in the past; some people insist that knifemaking was being practiced during the years of the Turkish Occupation. Knifemakers were visiting villages, fairs and festivals in order to sell their wares. Mr. Loukas Topalis is known to be the last knifemaker left. He still uses the same old methods to create his knives (the wheel of course uses current to operate, while the water-driven workshops in Mantamia were abandoned long ago) which he sells in local fairs.
Στον οικισμό Πολύδροσος της περιοχής του Παρνασσού, επιβιώνει ακόμη η παμπάλαια τέχνη της κατασκευής μαχαιριών. Οι μαχαιροποιοί δούλευαν αρχικά στο χωριό Ανω Σουβάλα, αλλά μετά τη δημιουργία του νέου οικισμού κατέβηκαν στην Πολύδροσο. Ήταν διάσημοι για την τέχνη τους και τα σουβαλιώτικα μαχαίρια ήταν περιζήτητα. Ο τελευταίος που συνεχίζει το επάγγελμα είναι ο κ. Λουκάς Τοπάλης. Τα εργαστήρια τους ήταν όλα στα Μαντάμια, στην τοποθεσία Πλατάνου, όπου τα νερά της ομώνυμης πηγής έδιναν κίνηση στους τροχούς στους οποίους ακόνιζαν τα μαχαίρια και τα άλλα εργαλεία τους. Η τέχνη της μαχαιροποιίας στη Σουβάλα είναι πολύ παλιά και κάποιοι λένε πως υπήρχε και στην Τουρκοκρατία. Οι μαχαιράδες ταξίδευαν με την πραμάτεια τους για να την πουλήσουν σε χωριά, σε πανηγύρια και παζάρια. Σήμερα ο κύριος Λουκάς συνεχίζει να πουλάει στα παζάρια τα μαχαίρια του, ή τα φτιάχνει κατά παραγγελία. Ακόμη δουλεύει με την ίδια μέθοδο (ο τροχός φυσικά σήμερα κινείται με ρεύμα και τα υδροκίνητα εργαστήρια στα Μαντάμια εγκαταλείφθηκαν).
